Aldırma

Şimdi yürürken
bu ıslak ve siyah sokakta
bir dengesizlik hissediyorum
aklıma sen düşüyorsun
tüm dengemi altüst ediyorsun yine
aldırmıyorum
bir iki tökezlemeden sonra
dimdik yürümeye devam ediyorum
sigaramı yakıyorum
bir dinamitin fitilini ateşler gibi
çocuklar görüyorum yol kenarında
siz diyorum sakın içmeyin bu mereti
ve sakın aşık olmayın bir gece vakti
anlıyor mu beni çocuklar bilmiyorum
kapıların önünde oturan kadınlar
fısıldaşıyorlar ben geçerken
yazık diyorlar yazık etti
ben aldırmıyorum siz de aldırmayın diyorum
sizde aldırmayın kalbinizdeki kırıkları!


2353111210 | emre kapçak